بعضى چشمه‌ها در سفح « 1 » جبال جنوبى است ، كه در دهنهء آن باغى بسيار باصفا احداث شده [ كه ] از دور نمايان است . اخبارى كه از تهران رسيده ، وقات مرحوم ميرزا على قايم‌مقام است به سكته . « 2 » مهدى نام حمّال ، كه بسى توانا بوده و در اين اواخر به مرض جوع و صفت كديه مبتلا بود ، نوشته‌اند وفات نموده و 700 « امپريال » و « ليره » و 2000 تومان نقود سياه و سفيد دفينه داشته است . رحلت مرحوم امين السلطان هم محقق شد ، كه در قريهء داورزن ، [ در ] يك فرسخى مزينان اتفاق افتاده ؛ رحمة اللّه عليه . عصر يك‌شنبه ، يكى از علماى اين‌جا كه اسمش ملا عبد المؤمن است و چندى در نجف اشرف مجاور بوده ، به دبدن من آمد . شب هم در اين قريه گذشت . صبح دوشنبه ، 2 شوال [ 1300 ه . ق . ] روانهء ميان‌دشت شديم . مسافت 6 فرسخ است . در يك فرسخ و نيم ، كه ربع راه است ، دو قريه مشاهده شد : يكى ابراهيم‌آباد ، « 3 » كه باغات ميوده دارد ؛ و ديگرى زيدر ، « 4 » كه گويا مخفف « زيددره » است . از اين‌جا كه گذشتيم ، ديگر آبادى نيست . تمام راه دره و ماهور و بعضى اراضى مسطح ، كه آب يافت نمىشود ، ولى به جهت چرانيدن گاو و گوسفند خوب است . علف زياد دارد .

--> ( 1 ) . دامنه كوه ، كوهپايه . ( 2 ) . ميرزا على قائم‌مقام ، فرزند ابو القاسم قائم‌مقام . پس از قتل پدر به فراهان تبعيد شد ، اما در زمان امير كبير مورد عفو واقع گرديد و در 1274 ه . ق . در زمرهء مستوفيان درآيد . مدتى مستوفى خاصه و سپس مستوفى خراسان شد و در 1299 ه . ق . به عضويت دار الشوراى كبرى درآمد . ( شرح حال رجال ايران ، 2 / 370 - 371 ) . ( 3 ) . ابراهيم‌آباد ( Ebrahim abad ) ، از توابع بخش ميامى شهرستان شاهرود و در 6 كيلومترى شرق ميامى . ( 4 ) . زيدر ( Zeydar ) ، از آبادىهاى كوچك بخش ميامى شهرستان شاهرود . « طول اين دره ماهور كه موسوم است به دهنهء زيدر ، سه ساعت است . بعد از آن جلگه‌اى است كه طرف دست راست همان كوه بزرگ ميامى كشيده ، مىآيد . » ( سفرنامه سيف الدوله ، 298 )